-Իր շիք լեռներով ու անշուք տափարակներով,
գերված Արարատով ու Արարատյան ազատ դաշտավայրով,
-իր խամրող Արցախով ու դալար Էջմիածնով,
ներգաղթյալներով ու լռին արտագաղթով,
-իր մայր Երևանով ու անտեր գյուղակներով,
հայրենասիրությամբ ու օտարահաճությամբ,
-իր կեղծ իշխանավորներով ու անկեղծ որդիներով,
անձնուրաց քաջերով ու դավաճաններով,
-իր արարիչներով ու ավերիչներով,
ազատարարներով ու շղթայվածներով,
-իր քրիստոնեական խաչ-հավատքով ու ուրացյալներով,
առաքյալներով ու գործակալներով,
-իր ավանդապահ օջախներով ու
Ժողովրադավարական փոխնակ զոմբիներով,
-իր պատմությամբ ու անցյալներից հապճեպ փախուստներով,
հզորությամբ ու վտիտ-անզորությամբ,
-իր անհաշտությամբ ու հաշտվողականությամբ,
հանգստությամբ ու հաշվեհարդարներով,
-իր կենսախնդությամբ ու մելամաղձությամբ,
ինքամեծարանքով ու ինքնամերժությամբ,
-իր անուրջներով ու մղձավանջներով,
զվարթ արևներով ու մերկասառույցներով,
-իր արդիական կերպարանքով ու հնաոճությամբ,
գեղեցկությամբ ու պլաստիկ-խաբուսիկ դիմափոփոխությամբ...
Զարմանահրաշ երկիր է Հայաստանը,–
ինչքան կուզես՝ խույս տուր դու նրանից,
խռով եղիր, նեղված, լքված, որբ ու մենակ,
երկրպագում ես խորունկ էլի նրան՝ որպես հայր Աստծո,
սիրահա՛րն ես նրա խենթուխելառ:
Հրանտ Ալեքսանյան